Jak prawidłowo wypoziomować stół drukarki 3D? Poradnik na przykładzie Ender 3 V2 Neo
Dlaczego poziomowanie stołu to "ta jedna rzecz", którą musisz zrozumieć
Możesz mieć najlepszy filament, idealnie skrojony profil w slicerze i dopracowany model — i tak dostaniesz śmieć, jeśli pierwsza warstwa nie przylega do stołu. Poziomowanie to fundament. A w dobie drukarek z automatycznym poziomowaniem (ABL) większość problemów bierze się nie z samej technologii, ale ze złej kolejności kroków.
Pokażemy to na przykładzie Ender 3 V2 Neo — jednej z najpopularniejszych budżetowych drukarek na rynku, wyposażonej w automatyczny sensor CR Touch i siatkę 25 punktów pomiarowych.
Dwa poziomy poziomowania — i dlaczego oba są potrzebne
Zanim przejdziemy do kolejności kroków, warto zrozumieć, co tak naprawdę robisz:
- Ręczny poziom (pokrętłami) — fizycznie wyrównujesz stół tak, żeby był w przybliżeniu równoległy do osi ruchu głowicy. To eliminuje duże różnice między rogami — rzędu milimetrów.
- Auto Bed Leveling (ABL / mesh leveling) — drukarka mierzy 25 punktów stołu i tworzy cyfrową mapę jego nierówności. Podczas druku automatycznie koryguje wysokość Z, kompensując małe krzywizny — rzędu dziesiątek mikrona.
ABL nie zastąpi ręcznego poziomowania. Jeśli jeden róg jest o 2 mm wyżej niż reszta, mesh leveling sobie nie poradzi — zakres kompensacji jest zbyt mały. Dlatego najpierw ręcznie, potem automatycznie.
Właściwa kolejność kroków na Ender 3 V2 Neo
Krok 1 — Ręczny poziom (pokrętłami)
To robisz raz po złożeniu drukarki lub gdy przestawisz stół. Cel: 4 rogi na zbliżonej wysokości, z dokładnością do ~0,5 mm.
- Ustaw Z Offset na 0 w menu drukarki.
- Zrób Home All (wróć do pozycji bazowej we wszystkich osiach).
- Podłącz się przez Repetier Host lub OctoPrint i przesuń głowicę ręcznie nad każdy z 4 rogów (mniej więcej 20–30 mm od krawędzi).
- Podłóż kartkę A4 między dyszę a stół. Kręć pokrętłem pod danym rogiem tak, żeby kartka lekko zaczepiała — nie przelatywała swobodnie, ale też żebyś mógł ją wyciągnąć bez rwania.
- Powtórz dla wszystkich 4 rogów, potem zrób jeszcze jedno kółko kontrolne — ustawianie jednego rogu nieznacznie wpływa na sąsiednie.
Nie musisz być idealny — mesh leveling wyrówna resztę. Chodzi o to, żebyś był blisko.
Krok 2 — Auto Bed Leveling (25 próbek)
Po ręcznym wyrównaniu rogów:
- W menu drukarki przejdź do Motion → Bed Leveling.
- Drukarka zrobi Home, a potem odwiedzi 25 punktów na stole i zmierzy odległość sensorem CR Touch.
- Po zakończeniu drukarka zapisuje siatkę w EEPROM — zapewnij to przez Store Settings jeśli nie dzieje się to automatycznie.
Krok 3 — Z Offset (kalibracja kartkowa)
To ostatni krok i nie możesz go pominąć — bez niego drukarka nie wie, ile dokładnie milimetrów dzieli dyszę od stołu po tym jak sensor zmierzył swój punkt.
- Zrób Auto Home — głowica ustawi się w punkcie bazowym, zwykle nad środkiem stołu.
- Ustaw pozycję Z głowicy na 0 (przez menu Move Axis lub komendę G-code G1 Z0).
- Wejdź do Configuration → Z Offset.
- Podłóż kartkę A4 pod dyszę i zacznij obniżać offset krokami 0,05 mm, aż kartka będzie lekko zaczepiać — nie powinna przelatywać swobodnie, ale też powinna dać się wyciągnąć bez rwania.
- Zapisz ustawienia — Store Settings / zapis do EEPROM. Bez tego restart drukarki skasuje offset.
Dlaczego kolejność ABL → Z Offset jest tak ważna?
To częste pytanie i warto zrozumieć mechanizm. Sensor CR Touch nie mierzy odległości dyszy od stołu — mierzy odległość samego sensora od stołu. Między czubkiem sensora a czubkiem dyszy jest stała różnica mechaniczna (tzw. probe offset). Z Offset właśnie tę różnicę kalibruje.
Jeśli ustawisz Z Offset przed ABL, pomiar siatki bazuje na niezkalibrowanym punkcie startowym. Przy kolejnym Home i druku możesz dostać lekkie przekłamanie. Prawidłowa kolejność: najpierw zmierz siatkę (ABL), potem skalibruj odległość dyszy (Z Offset).
Jak wygląda dobra pierwsza warstwa?
- Zbyt wysoko (Z za duży) — linie nie przyklejają się do stołu, wydruk odpada, widoczne odstępy między ścieżkami.
- Zbyt nisko (Z za mały) — dysza zgniata plastik, może zarysować stół, pierwsze linie wyglądają jak płaska wstążka bez faktury.
- Idealnie — linie są lekko spłaszczone, stykają się ze sobą, nie widać odstępów, mają lekki połysk. Kartka A4 wchodzi pod dyszę z minimalnym oporem.
Jeśli pierwsza warstwa wygląda źle, wróć do kroku 3 i skoryguj Z Offset — najpierw spróbuj zmienić o 0,05 mm i uruchom druk ponownie.
Podsumowanie — zapamiętaj tę kolejność
- Ręczny poziom rogów (pokrętłami, metoda kartki)
- Auto Bed Leveling (25 próbek, zapis do EEPROM)
- Z Offset (Auto Home → Z=0 → obniżać offset kartkową metodą → zapis do EEPROM)
- Pierwszy wydruk — jeśli pierwsza warstwa nie gra, korekta Z Offset i powtórka
Zrób to raz porządnie, a przez kolejne tygodnie nie będziesz musiał do tego wracać — chyba że przestawisz drukarkę albo zmienisz stół.
Masz pytania albo szukasz kogoś do wydruku konkretnego projektu? Znajdź drukarza w swoim mieście na printio.pl.